Bir Ben Var Ben de!

Bir ben var ben de, o ben insanlar içerisinde gezer dolaşır rol yapar yaşar. Doğrusunu istersen yaşar gibi yapar. Kısaca yaşamış olmanın gereğini yerine getirmeye çalışır…

Lakin içimde başka bir ben var ki o gizli yanım, o yalnız yanım, o hasret yanım, o yanan yanım, o ağlayan yanım, kimseye gözükmeyen bir tek benim gördüğüm yanım ve gerçek yanım…

İçim de yalnız yanım, içim de yangın halim, içim de çaresiz yanım, içim de sessiz yanım, içim de susuşlarım gizlenir…

Kalabalıklarda kaybolmuş, korkmuş bir çocuğun bir kuytuya korkarak saklanması gibi, içime saklanmış yanım ve yalnız ve sensiz yanım…

Dolaştığım gönüllerde, kalabalıklar içinde, insandan insana gezdim durdum. Senden parçalar bulmak için, yalnızlığıma ilaç aradım durdum. Seni adresi belli olmayan, zamanı belli olmayan, habersiz, mektupsuz, bir gurbete yollamış olduğumu unutarak, aradım durdum…

Aynı toprağa basışımız mıdır?

Aynı güneşe bakışımız mıdır?

Aynı gökyüzü altında yaşayışımız mıdır?

Nedir bilmiyorum, beni umutsuzluk zamanlarımda umuda bağlayan. Varlıkla yokluk, hiçlikle hissizlik, kimle kimsesizlik arasında gökyüzünde beliren bir yıldız ışığı kadar umut…

O kadar uzak umut bile, yokluğumu varlığa, hissizliğimi hiçliğe, kimsesizliğimi kime arkadaş etti. Ve yalnızlığımı hayallerine gizli dost etti.

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*